در ابتدای این جلسه، حجت الاسلام و المسلمین دکتر یزدانی‌ مقدم، با اشاره به بحث دنیوی شدن و سکولاریزاسیون از منظر علامه طباطبایی گفت: بحثهای هانری کربن نشان می‌دهد که وی پروژه سکولاریزاسیون را دنبال می‌کرده و دنبال پاسخ به مشکلات اندیشه‌های فکری، سیاسی، اجتماعی از درون معنویت شیعی- اسلامی، به این مبحث روی آورده و خدمت علامه طباطبایی رسیده بوده است. مدیر گروه فلسفه سیاسی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در ادامه با اشاره به سطوح مختلف سکولاریزاسیون از منظر هانری کربن، گفت: از نظر کربن، سکولاریزاسیون به عنوان فرایندی است که همه شؤون زندگی مدرن را در برگرفته است.
وی افزود: هانری کربن، سکولاریزاسیون نهادی را مانعی برای وخیم‌تر شدن فرایند سکولاریزاسیون فلسفی و الهیاتی می‌داند و چاره را در یاری معنوی اسلام و تشیع می‌جوید. علامه طباطبایی نیز، راه حل معنوی کربن را تأیید می‌کند و از سکولاریزاسیون خاصی در تاریخ اسلام یاد می‌کند که با نادیده گرفتن یکی از مهمترین دستورات اجتماعی قرآن به انحطاط جوامع اسلامی انجامید و علامه در پاسخ به پرسش سکولاریزاسیون طرح جامعی از برنامه اصلاحی اسلام، ثابت و متغیر در اسلام و تفکر اجتماعی در اسلام، ارائه می‌کند. عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ خاطرنشان کرد: از آنجا که هانری کربن خاستگاه سکولاریزاسیون را، الهیاتی فلسفی می‌داند، پاسخ کربن به پرسش سکولاریزاسیون، پاسخی الهیاتی و فلسفی است و از همین رو برای یاری فکری و معنوی به جهان اسلام و اندیشمندان سنتی آن، بویژه علامه طباطبایی مراجعه می‌کند و سکولاریزاسیون نهادی را مطرح می‌نماید. دکتر یزدانی مقدم همچنین با اشاره به دیدگاه علامه طباطبایی در این زمینه ، گفت: برخلاف کربن، علامه طباطبایی نخست بر جنبه تاریخی و سیاسی ولایت تأکید می‌کند و با اینکه تفسیر عرفانی و باطنی از ولایت ارائه می‌کند، ولایت را منحصر به آن نمی‌گرداند. برنامه علامه طباطبایی برای جوامع اسلامی، «تفکر اجتماعی» است که علامه آن را از مهم‌ترین دستورات اجتماعی اسلام و مایه وحدت و درمان اختلاف در جامعه اسلامی معرفی می‌کند و نادیده گرفتن همین «تفکر اجتماعی» به خودباختگی در برابر بیگانگان منجر شد.
دکتر یزدانی مقدم با اشاره به اینکه علامه طباطبایی با طرح موضوع «تفکر اجتماعی»، به بخشی از نظریات و مبانی خود اشاره دارد که براساس آنها، ظهور دین را امری اجتماعی معرفی می‌کند و فهم دین را برعهده اجتماع می‌گذارد، افزود: بنا بر تحلیل وی، آن چیزی که مستقیم از دین ناشی می‌گردد، اجتماع است و این اجتماع، براساس اصول و مبانی دینی، حکومتی را پدید می‌آورد.در ادامه دکتر شجاعی زند، گفت: علامه طباطبایی هیچ‌گاه از واژه عرفی شدن، استفاده نکرده است که این امر نشان می‌دهد احتمالاً این گفت و گوی واقعی میان علامه طباطبایی و هانری کربن نبوده است. دکتر علیرضا شجاعی زند افزود: نکته‌ای که باید به آن هنگام بررسی اندیشه‌های هانری کربن، توجه شود این است که کربن با تمامی همدلی و ارادتی که نسبت به شیعه داشته و تلاش زیادی برای شناخت نزدیک از اسلام و شیعه کرده، اما وی یک مسیحی شرق‌شناس است و به همین دلیل باید آرای وی مورد نقد و بررسی قرار بگیرد.عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس تهران با طرح این سوال که چرا علامه طباطبایی و شهید مطهری با وجود پرداختن به فرهنگ غرب، به مباحثی همچون « مدرنیته» و «سکولاریزاسیون» نپرداختند، خاطرنشان کرد: هانری کربن دین را در معنویت فردی خلاصه می‌کند و در جست و جوی معنویت مستقل از ساختارها و کلیساهاست و برداشتش از عرفی شدن نیز، از همین مطلب نشات گرفته شده است.
دکتر شجاعی زند در پایان با اشاره به مفهوم سکولاریزاسیون و عرفی شدن، گفت: برای عرفی شدن نمی‌توان تعریف مشترک میان تمام ادیان ارائه کرد، زیرا این واژه تحت تأثیر قلمرو، اهداف و غایات ادیان تعریف می‌شود. در حالی که رویکرد مسیحیت بر جدایی و تقابل دین و عرصه‌های دیگر است و عرفی شدن به معنای انتقال از سر یک قطب به قطب دیگر، می‌باشد، در اسلام در فرض تقابل و جدایی، عنوان عرفی شدن صدق پیدا می‌کند.
در این جلسه، همچنین حجت الاسلام و المسلمین دکتر رهدار به عنوان دبیر علمی جلسه، ضمن اشاره به مباحث مطرح شده از سوی استادان مدعو، خواستار تبیین بیشتر این موضوع از سوی دکتر یزدانی مقدم شد.